FEC — Forwarding Equivalence Class, ya’ni tarmoqda bir xil forwarding qarori va xizmat xususiyatlari qo‘llanadigan paketlar guruhi. MPLSda ingress LER paketni FECga ajratib, shu sinfga mos label yoki label stack beradi. Core LSRlar keyin har paketning to‘liq IP sarlavhasini qayta klassifikatsiya qilmay, label bo‘yicha bir xil yo‘ldan uzatadi.
Klassifikatsiya mezonlari
Eng sodda FEC maqsad IP prefiksiga mos keladi. Masalan, bir egress router loopbackiga boruvchi barcha paketlar bitta transport FECga kirishi mumkin. Murakkab xizmatlarda FEC quyidagilar asosida tanlanadi:
- destination prefix va routing jadvali;
- VRF yoki VPN a’zoligi;
- QoS sinfi va policy;
- traffic-engineering tunnel;
- pseudowire yoki attachment circuit;
- multicast guruh va daraxt konteksti.
FEC labelning o‘zi emas. FEC forwarding ma’nosini, label esa qo‘shnilar orasida shu ma’noni ifodalovchi lokal identifikatorni beradi. Bir FEC yo‘lning turli hoplarida boshqa label raqamlari bilan ko‘rsatiladi.
Label binding
LSR FEC bilan lokal labelni bog‘laydi va upstream qo‘shniga e’lon qiladi. LDP prefix FEC uchun binding tarqatishi mumkin. Upstream paketga downstream bergan labelni qo‘yadi. Har hop o‘z kiruvchi labelini keyingi hop bergan labelga swap qiladi.
Control mode independent yoki ordered bo‘lishi mumkin. Ordered control holatida LSR odatda egress bo‘lsa yoki downstreamdan binding olgan bo‘lsa FEC uchun label e’lon qiladi. Independent control esa route mavjudligi asosida oldinroq binding yaratishi mumkin. Retention rejimi keraksiz qo‘shnilardan kelgan labelni saqlash yoki tashlab yuborishni belgilaydi.
VPN va label stack
BGP/MPLS L3VPNda ikki FEC qatlami bir paketda ifodalanadi. Tashqi transport label egress PEga olib boradi. Ichki VPN label egress PEda qaysi VRF yoki forwarding kontekstiga kirishni bildiradi. Ingress PE mijoz route’i va VRF asosida service FECni tanlab stack yaratadi.
Core LSR faqat tashqi labelni qayta ishlaydi va mijoz prefixlarini bilishi shart emas. Transport label egressga yaqin joyda pop bo‘lgach, service label ko‘rinadi. Shu ajratish provider core routing jadvalini mijoz route’laridan himoya qiladi.
QoS bilan munosabati
Bir xil destinationga ketadigan paketlar QoS policy sabab turli FEC yoki forwarding treatment olishi mumkin. MPLS Traffic Class bitlari queue va drop precedence ni ko‘rsatadi. Biroq TC qiymati FEC bilan aynan bir tushuncha emas: bir LSP ichida bir nechta QoS class tashilishi mumkin.
DiffServ-aware Traffic Engineeringda bandwidth constraint sinflari va tunnel tanlovi xizmat talabiga bog‘lanadi. Ingress klassifikatsiyasi xato bo‘lsa, paket to‘g‘ri egressga borsa ham noto‘g‘ri queue yoki LSPga tushadi.
Diagnostika
FEC muammosida avval ingress routing yoki VRF lookup natijasi tekshiriladi. Keyin FEC uchun control-plane label binding, LFIBdagi imposed label va downstream mapping kuzatiladi. Bir prefix uchun IP route bor, lekin label binding yo‘q bo‘lsa trafik unlabeled uzatilishi yoki MPLS-only siyosatida tushishi mumkin.
Label forwarding jadvalidagi FEC tavsifi platformaga qarab prefix, tunnel endpoint yoki service ID ko‘rinishida chiqadi. Packet capture label raqamini ko‘rsatadi, uning ma’nosi esa aynan shu routerning control-plane jadvali bilan aniqlanadi.
ECMP mavjud bo‘lsa, bitta FEC ichidagi oqimlar hash asosida bir nechta teng next hopga taqsimlanishi mumkin. Bunda barcha paket aynan bir fizik yo‘ldan o‘tishi shart emas.